Ronde van Druten
Donderdag 1 mei 2008
Het weer zag er goed uit en ook de benen voelden nog goed zelfs na de koers van gisteren.
Het was eerst niet de bedoeling om te gaan, maar uiteindelijk hebben we de knoop toch maar doorgehakt en zijn we in de auto gestapt om richting Druten te gaan. In Druten aangekomen zagen we Kees Stuy net zijn auto parkeren. Op de startlijst had ik al gezien dat Teus en Wim ook zouden rijden en ook Zeger was van de partij. Als Maas~Waaler was hij echter niet te herkennen in zijn tenue van Team Brabant.
Ook Christian, die steeds beter gaat rijden, was naar Druten gekomen. 65 starters, en bijna tien procent was Maas~Waaler.
Omdat ik vandaag bijgeschreven had stond ik achteraan bij de start. Dat was balen, omdat het parcours niet echt veel ruimte biedt om naar voren te rijden.
Wat ik verwachtte gebeurde ook meteen. Brian Burggraaf reed meteen vanuit de start weg.
Terwijl ik mezelf naar voren aan het worstelen was, waar een hele ronde voor nodig was, nam Brian steeds meer afstand van het peloton. Het leek er op dat het peloton geen aanstalten maakte om in de achtervolging te gaan, wat Wim deed besluiten de boel eens goed op gang te trekken.
Het was overduidelijk dat de meeste mannen hun handen meer dan vol hadden aan meerijden en niet van plan waren om ook maar iets meer te doen.
Ongeveer halverwege de wedstrijd ben ik zelf in de achtervolging gegaan en wist ik tot op 8 seconden te komen door 10 seconden van Brian zijn voorsprong af te rijden. Op een klimrek langs het parcours, zag ik Tijs en Gea staan. Ze schreeuwen me toe dat ik door moest rijden!
Toen ik Brian eenmaal in de rug zag, werd de bel geluid voor een premieronde. Het peloton trok zich op gang, en het gaatje dat ik had, werd snel kleiner.
Ternauwernood wist ik nog een 2e premie mee te pakken voordat ik door het peloton teruggepakt werd. De ijzersterk rijdende Wim van Tuyl ging 2 ronden later in de finishstraat er als een haas vandoor en kreeg daarbij Chris Maas mee.
Ik zat mee op kop van het peloton en kon niet veel meer doen dan controleren.
Het kostte Wim en Chris een aantal ronden voordat ze Brian Burggraaf te pakken hadden, maar toen het eenmaal zover was ging het gas er stevig op bij de 3 vluchters.
Ze liepen verder uit op het peloton en vergrootten hun voorsprong tot 50 seconden. Toen ik dit gehoord had, kon ik zelf ook weer veilig aan een vluchtpoging denken.
Met nog een ronde of 10 te gaan riep Zeger die op dat moment op kop zat dat ik kon gaan, en dat heb ik vervolgens ook gedaan. Ik kreeg Ronny Essink met me mee die ook een behoorlijk potje hard kan rijden.
Na een ronde sloten zich nog 6 mannen bij ons aan waaronder Freddy Keller en Hermi Beute. In deze groep zaten een fors aantal sprinters die zich zaten te sparen voor de finale, hetgeen de samenwerking niet bepaald ten goede kwam. In de laatste ronde wisten Freddy, Ronny en ikzelf nog een klein gaatje te slaan op de rest van onze groep.
Helaas in de sprint werd ik door zowel Freddy als door Ronny geklopt en moest ik me tevredenstellen met een 6e plaats.
Het was een leuke maar zware wedstrijd in Druten, met veel bochten en veel steentjes en drempels. Van de bijna 70 renners die aan de start stonden zijn er slechts 34 gefinisht waaronder vijf Maas~Waalers. En Wim van Tuijl met een mooie 3e plaats op het podium!
Tot tussen de wielen in de omloop van Noord Beveland.
Martin van der Meijden