Ronde van 's Gravendeel
Woensdag 30 april 2008
Koninginnedag weten wij wat we gaan doen! Ik ga de ronde van ‘s Gravendeel rijden.
De ronde bevalt mij wel en daarnaast is er een hoop gezelligheid voor Gea en Tijs op de braderie.
Woensdagmorgen 10.00 uur rijden we vol goede moed richting het westen met broodjes, voldoende drinken en een paar goede benen.
In ‘s Gravendeel aangekomen gaan de hemelsluizen weer eens open. Dit hebben we wel vaker meegemaakt de laatste tijd en het belooft de zoveelste natte koers van dit voorjaar te worden. Toch maar starten, want we zijn er nu toch!
Gelukkig: vlak voor de start wordt het droog en schijnt er zelfs een voorzichtig zonnetje. Ik heb deze keer geluk en sta mooi vooraan bij de start.
Mijn trouwe supporters Gea en Tijs staan inmiddels langs de kant, vanwaar Tijs: ' WINNEN PAPPA!' naar me roept. Lachend roep ik terug: 'Ja, pappa gaat winnen hoor, Tijs!'
Art Oosting waarschuwt me dat het gelijk vanaf de start volle bak zal gaan. Het klopt wat hij zegt, want gelijk vanaf het startschot gaat het gas er vol op. Later hoor ik dat dit mede oorzaak is van een tweetal valpartijen in het peloton.
Het peloton breekt meteen en we kunnen met een groep van 9 man wegrijden. Hierin een viertal renners van de organiserende vereniging en twee van WTC Maas~Waal. Het tempo blijft hoog, ongeveer halverwege koers in een gladde bocht slaat het noodlot toe en glijden er 7 van de 9 mannen van de kopgroep het hek in, waaronder Michel Tolhoek die vandaag zeer sterk aan het rijden is.
Zelf was ik niet bij de valpartij betrokken omdat ik op dat moment op kop reed. Gelukkig liep niemand ernstige schade op. Vreemd echter was de beslissing van de jury om de renners die bij de valpartij betrokken waren, weer bij de kopgroep aan te laten sluiten en niet in het peloton.
Het gebroken peloton kan zich niet goed genoeg organiseren om het gat tussen ons te dichten. Omdat er goed samen gewerkt wordt kunnen we goed weg blijven. Met nog 3 ronden te gaan wordt er al druk naar elkaar gekeken.
Brian Burggraaf is natuurlijk de gedoodverfde favoriet in deze groep, samen met de altijd sterke Hans Lap. De mannen van de Hoekse Renners hebben hun centjes op Hans Lap gezet die ook al menig sprintoverwinning op zijn naam heeft.
Niemand heeft rekening gehouden met die twee mannen van WTC Maas~Waal.
Michel trekt de boel nog eens mooi op gang als het stilvalt, waardoor ik me mooi in het wiel van Hans Lap kan nestelen. Burggraaf gaat vol vertrouwen in eigen kunnen de sprint al vroeg aan en Lap springt op zijn wiel. Ik rijd gewoon mee en laat me keurig naar de streep sleuren. Met nog een kleine honderd meter te gaan trapt Brian zijn ketting er af, en Hans Lap vliegt hem voorbij. Dat is voor mij het moment om volle bak te gaan, waarmee ik Lap volledig verras.
In een mooie machtssprint in rechte lijn klop ik hem met een fietslengte op de meet.
EINDELIJK! Mijn eerste overwinning!
Wat een heerlijk gevoel, dat al die uren trainen zich eindelijk uitbetalen. Het zat er wel aan te komen, maar zo snel had ik het nog niet verwacht. Dit smaakt zeker naar meer! Tijs heeft uiteindelijk gelijk gekregen; papa heeft gewonnen!
Tijs mag samen met papa op het hoogste trapje van het podium. Ik krijg zelfs na de huldiging een heuse gele trui aangetrokken door de rondemiss, alsof ik een etappe in de tour gewonnen heb.
Het blijkt dat ik door mijn overwinning meteen leider ben in het klassement voor de grote prijs Hoekse Waard, een klassement over 6 wedstrijden.
Op 30 en 31 mei ben ik uitgenodigd om mijn gele trui te verdedigen in Puttershoek. Dat ga ik zeker doen!
Tot de volgende koers morgen in Druten!
Martin van der Meijden