Omloop van het Munnikenland
Zaterdag 26 april 2008
Het hele voorjaar was gericht op 'onze' wedstrijd. Ik was er erg op gebrand om een goede uitslag te rijden en misschien zelfs op het podium te eindigen.
Vrijdagavond op tijd naar bed gegaan met extra calorieën en koolhydraten. Een goede voorbereiding op een zware wedstrijd met misschien wel een lange ontsnapping.
Dat zat er echter niet in, de wind liet het eigenlijk een beetje afweten waardoor het peloton lang bij elkaar bleef en een grote groep het tempo kon volgen.
Er werd behoorlijk nerveus gekoerst wat nog resulteerde in een valpartij op het rechte stuk van de Leuvensveldseweg, waar ik tot mijn grote schrik middenin zat. Links en rechts van me duikelde er renners over het wegdek en de berm in, (waaronder Eddie Gevers) waardoor ik zelf ook nog met beide voeten uit de pedalen moest en stil kwam te staan in de berm. Voor zover ik kon zien was ik de enige Maas~Waaler die bij de valpartij betrokken was.
Ik weet achteraf niet meer hoe ik het zo snel klaar heb gespeeld, maar ik ben als het weerlicht uit de kluwen gevallen renners geklauterd en heb vervolgens de achtervolging op het peloton ingezet. Bij het fort bovenaan de stoep gekomen, zat ik er gelukkig weer bij, en even uitpuffen was wel nodig. Ik was zo gefocust op het koersen voorin dat ik jammer genoeg weinig of niets over de prestaties van de andere jongens van Maas~Waal heb meegekregen.
Later in de wedstrijd zag ik Kees Stuy ons nog fanatiek aanmoedigen vanaf het grasveld bij het clubgebouw (die moet vast lek gereden hebben). De mannen voorin hielden elkaar wel nauwlettend in de gaten, en er was geen ontsnapping mogelijk zonder dat er een van de 'onzen' mee zat. Of het nou Erik, Wim, Michel, Christian of ikzelf was er zat altijd wel een renner van Maas~Waal bij de eersten van het peloton.
De activiteiten van nummer 12 (Brian Burggraaf) die al vier wedstrijden heeft gewonnen dit jaar, werd door de meeste jongens nauwlettend in de gaten gehouden.
Toen het peloton uiteindelijk brak bleef er nog een flinke groep over die eigenlijk te groot was om een kopgroep te noemen. Er zaten wel een groot aantal Maas~Waalers in deze groep dat de kansen op succes voor de club aanzienlijk vergrootte.
In de laatste ronde heb ik mijn benen nog eens getest en deze voelden goed. Ik heb me vervolgens bij de tien voorste mannen van het peloton genesteld, om een goede uitgangspositie te hebben bij het opkomen van het clubparcours. Vlak voor het ingaan van de bocht het baantje op gebeurde me weer hetzelfde als vorig jaar. Weer zo’n kerel die uitgerekend in deze bocht (waar geen ruimte is) zijn fiets er nog even tussen moest gooien, waardoor ik bijna de sloot in gereden werd. Jammer, ik zat nog wel zo goed gepositioneerd.
De eerste 4 konden de bocht mooi nemen terwijl ikzelf een plaats of 4 verloor en bijna uit stilstand de bocht door het hek moest nemen. De mannen voorop hadden inmiddels een gaatje van een meter of 8 op me en dat kon ik met geen mogelijkheid meer overbruggen. Ik had nog een behoorlijke sprint over, wat genoeg was om toch nog een 5e plaats te veroveren in de einduitslag. Daarmee sta ik nu 4e sta in het regelmatigheidsklassement bij de B-amateurs.
Christian van Doorn wist nog een mooie 13e plaats te bereiken, en van de 11 Maas~Waal renners die ingeschreven hadden zijn er 8 gefinished. We hebben de goede lijn te pakken denk ik, dus die podium plekken moeten er ook zeker komen dit jaar.
Tot Koninginnedag in s’Gravendeel!
Martin van der Meijden