Ronde van Terheijden
Zondag 6 april 2008
De hele week heb ik getraind omdat het nu aardig weer was, ik heb elke dag op de fiets gezeten sinds vorige week zondag en woensdag zelfs drie keer.
Gekkenwerk eigenlijk want je lichaam heeft ook rust nodig . Ik ben sinds 2e Paasdag in Werkendam al verkouden en het wordt maar niet beter. Mijn rug laat ook weer van zich spreken, waardoor ik voor mijn gevoel macht te kort kom.
Toch ben ik naar Terheijden afgereisd om een wedstrijd bij de amateurs van de BWF te rijden. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Ik schat dat er een man of 60 aan de start stond bij de amateurs (de BWF kent geen A en B).
Er werd van af de start meteen stevig gekoerst, en de matige wind zorgde samen met de hoge snelheden voor een harde koers. Het peloton reed veelvuldig op een lint en frequent op het kantje. De enkele waaier die gevormd werd stierf al snel een vroege dood wegens onwil van de renners om met hun tronie in de wind te zitten.
Ik reed voor mezelf verrassend goed mee vooraan en heb een aantal keren op de kop van het peloton zitten sleuren. Na 20 km gebeurde het, ik kwam net van kop af en liet me terugzakken naar een plekje rond de 20e plek om even lekker uit de wind te rijden.
Murphies law trad in werking, want op dat moment werd er een demarrage geplaatst door een vijftal snelle mannen. Het peloton trok zich op gang en ik begaf me weer naar de voorste gelederen. Hetzelfde voorval herhaalde zich, ik kom van kop af, laat me terugzakken, en een halve ronde later breekt tijdens de jacht op de kopgroep het peloton. Ik let even niet op en het gat is al te groot om te springen. Een man of 15 zijn er weggereden en ze hebben er goed de sokken in.
Het peloton op dat moment nog een stuk of 30 renners groot krijgt het maar niet voor elkaar om een fatsoenlijke achtervolging op touw te zetten. Als het een maal begint te draaien is de groep gedecimeerd tot een man of 15, de rest heeft er de brui aan gegeven. Ook in de kopgroep zijn slachtoffers gevallen, want er zijn er nog 12 overgebleven. Met nog een ronde of 6 te rijden zijn we de groep tot op 50 meter genaderd.
Op dat moment denken de mannen dat ze er al zijn en houden de benen stil terwijl de groep van 12 zich nog eens extra op gang trekt. 25km zitten jagen voor de kat zijn k.. een paar jongens waaronder ikzelf hebben nog wel een poging gedaan maar de snit was er al af.
Ik weet uiteindelijk de sprint van het peloton te winnen, maar meer dan een 19e plaats levert dit me niet op. Weer een lekkere voorbereidende koers gereden voor de Omloop van het Munnikenland, want daar moeten we pas echt goed zijn.
Tot over twee weken in de meerdaagse klassieker Omloop der Peel op zaterdag en zondag 19 en 20 april!
Martin van der Meijden