Ronde van Schiedam - Schiedam
Zondag 23 september 2007
Het weer was prachtig en er stond een stevig briesje in Schiedam.
Het bedrijventerrein waar de wedstrijd gereden wordt ligt net door de Beneluxtunnel.
De permanence met een prima douche en kleedkamer is gehuisvest in een staalverhardingsbedrijf gelegen aan het parcours. Snel voor aanvang van de koers nog even het parcours verkend, het is op een paar grote putten na zo glad als een biljartlaken, dus dat belooft wat. Ik had grootse plannen voor vandaag, de laatste wedstrijd van het seizoen en voor mijn gevoel goede benen. Nou is 40km niet erg lang en het grootste deel van het parkoers lag aardig beschut voor de wind dus gelijk vanaf de eerste ronde ben ik volop in de aanval gegaan.
Bij de eerste vijf doorkomsten was ik eerste en dit resulteerde in het winnen van het drie-ronden-klassement, mooi die zit in de knip en de benen bleven goed dus ik had er een goed gevoel over. Het verdere verloop van de wedstrijd werd getekend door de vele ontsnappingen waar ik iedere keer bij zat, maar die telkens weer door de organiserende vereniging teruggereden werden. Het wachten was schijnbaar op de juiste man van 'de coureur' die in een ontsnapping moest zitten, toen dit eenmaal gebeurde werd de wedstrijd door de renners van 'de coureur' bijna geneutraliseerd.
Een enkele renner uit het peloton probeerde nog wel weg te rijden, maar doordat de renners meer naar een ander kijken dan hard rijden mislukte al deze pogingen. Met nog 4 ronden op het bord wist ik toch nog weg te rijden met 3 mannen bij me, maar weer twee van de organiserende vereniging die er niet echt voor gingen of niet konden zodat we met nog een halve ronde te gaan toch weer werden teruggepakt.
Twee jongens van dezelfde vereniging kwamen er met een noodgang overheen, en met de moed der wanhoop wist ik nog net aan te pikken. De dood of de gladiolen dan maar hoor, dacht ik, gewoon gas erop en gaan, we zien wel waar we uitkomen. Het zag er goed uit, de 100 meter die we op het peloton hadden bleef gelijk en de finishstraat naderde, nog twee bochten, en de 6e plaats kon me niet meer ontgaan.
Wat gebeurt er nou, houdt een van die twee mannen vlak voor de bocht de finishstraat op zijn benen stil terwijl ik in zijn wiel zit JA RIJDEN roept ie nog naar zijn maatje, had ie dat nou maar zelf gedaan! Ik zit nog aan de verkeerde kant ook dus ik moet remmen om niet op de stoeprand te komen. Voordat ik opnieuw op gang was met inmiddels aardig volgelopen benen en volledig de verkeerde versnelling, kwamen de sprinters uit het peloton me aan alle kanten voorbij vliegen, ik stond volledig geparkeerd. (SNIK).
Ach, dat hoort er ook bij zullen we maar denken, uiteindelijk 12e geworden, maar ik had er wel wat meer van verwacht vandaag. Enigszins teleurgesteld naar huis gereden, leuk verdiend vandaag maar als afsluiting van het seizoen had ik toch minstens bij de eerste tien willen rijden. HET ZIT ER OP! Het seizoen is voor mij voorbij. We gaan nu lekker een paar maandjes crossen in de kou en de nattigheid, om ons voor te bereiden op het wegseizoen van 2008. Volgend jaar zijn er weer genoeg nieuwe ronden met nieuwe kansen en nieuwe verhalen!
Tot volgend seizoen!
Martin van der Meijden