Ronde van Hillegom
Zondag 14 september 2008
Voor het vierde jaar op rij staan in het tweede weekend van september twee wedstrijden op het programma, de eerste op zaterdag in Voorhout en de tweede de zondag daarna in Hillegom.
De ronde van Hillegom is een categorie drie wedstrijd wat betekent dat er amateurs A, B en C mogen starten. Het werd een koers die gedomineerd werd door de aanwezige amateurs A. Het weer was voortreffelijk, een lekker zonnetje en een beetje wind maakte het prima koersweer.
De ronde is makkelijk om te rijden met 4 linkse bochten en 75% asfalt. Hierdoor werden veelvuldig snelheden boven de 50 km per uur gereden.
Er werd veel gedemarreerd en even zo vaak viel het peloton stil. Een aanzienlijk deel van het peloton bestond uit renners in het bekende licht en donkerblauw van de Bollenstreek. Het waren deze renners die veelvuldig aan de kop van het peloton te zien waren en diverse pogingen waagden om een kopgroep op te zetten.
Mede door de hoge snelheden werden alle vluchtpogingen in de kiem gesmoord.
Bijna plichtmatig werden de rondjes verder afgewerkt, en het was wel duidelijk dat de mannen van de bollenstreek massaal hun centjes op de sprintcapaciteiten van de gebroeders van de Reep hadden gezet.
Zij hielden zich dan ook tot in de allerlaatste ronde gedeisd, en kwamen met nog twee straatlengtes te gaan hard opzetten. Het koersverloop deed al vermoeden dat deze koers tot een massasprint zou leiden, en de laatste bocht zou daarin de scherprechter zijn.
Ik wist me met veel gewring en geduw een plaatsje bij de eerste 10 te bemachtigen, helaas wel aan de buitenkant van de bocht wat eigenlijk de meest ongunstige plaats is.
In de bocht komt het hele pak naar buiten waardoor je gegarandeerd opgesloten komt te zitten. Ik zag dit aankomen, maar met nog enkele tientallen meters tot aan de bocht was het te laat om hier nog iets aan te veranderen. Ik besloot me groot en breed te maken zodat ik niet zonder meer de dranghekken ingereden zou worden.
Met mijn ellebogen dreigend ver naar buiten, en staand op mijn pedalen kwam ik gelukkig heelhuids de bocht uit om meteen volle bak aan te gaan.
Om de één of andere reden werd er naast me even geremd of vertraagd waardoor er een gaatje links voor me ontstond. Net genoeg voor mij om in te duiken en alsnog aan de goede kant van de weg te komen. Helaas zat ik al op een meter of 4 achter de van de Reepjes die letterlijk en figuurlijk gebroederlijk naar een podiumplaats sprintten.
Zelf wist ik nog een tweetal renners te passeren alvorens op een ondoordringbare muur van blauwe renners te stuiten. Mijn benen liepen helemaal vol en ik was niet meer bij machte deze muur nog te slechten.
Uiteindelijk wist ik nog de 7e plaats te bemachtigen waar ik gezien het deelnemersveld zeer tevreden mee ben.
Tot bij de volgende wedstrijd in Ameide.
Martin van der Meijden