Ronde van Driel
Zondag 6 juli 2008
Zondag om iets over twaalf liep ik enigszins ongerust voor het huis te ijsberen, terwijl Tijs op zijn nieuwe Kawasaki fietsje zijn eigen criteriumpje afwerkte in de straat. Christiaan zou me om twaalf uur ophalen.
Mijn fiets, tas en reservewielen stonden driedubbel gecontroleerd tegen de schutting te wachten op vervoer richting Driel. Toch maar even bellen, je weet maar nooit, er kan van alles gebeurt zijn. Gelukkig kwam hij 3 minuten later heelhuids de straat in rijden. De schuldige wekker zal zijn straf niet ontlopen.
Vlug alle spullen in de auto en Tijs moest natuurlijk zijn grote vriend zijn nieuwe fiets nog laten zien. Toen vlug naar Driel gereden, waar we ruim op tijd aankwamen en uiteindelijk nog een perfect plekje voor de auto wisten te vinden vlak aan het parcours.
Er stonden ongeveer 85 renners op de startlijst, maar dit aantal verscheen niet aan de start. Het weer viel gelukkig mee, en er werd aardig gekoerst. Het parcours in Driel is niet erg selectief waardoor veel renners het bij kunnen houden en het peloton groot blijft. Zowel Wim van Tuyl als ikzelf reden heel de koers in de aanval, wat uiteindelijk op 8 ronden voor het einde van de koers resulteerde in een geslaagde ontsnapping van Wim. Hij demarreerde en wist solo een voorsprong op het peloton op te bouwen.
Het peloton wilde tegen de wind in niet rijden, en op kop werd er door Maas~Waal controlerend gereden. De uiteindelijke winnaar waagde de sprong en sloot zich even later bij Wim aan om samen de voorsprong uit te bouwen wat ze tot de finish vol wisten te houden.
De ronde van Driel eindigt ieder jaar weer op een vergelijkbare manier, een halve ronde voor de finish komen alle mannen naar voren die de hele koers hebben zitten schuilen en nu hun kans zien waardoor in de versmalde straat naar de finishstraat zeer gevaarlijke situaties ontstaan.
Ik had gehoopt op een kopgroep waar ik in mee kon gaan, maar aangezien dat er niet in zat deze keer en ik een aardig aantal premies op had gereden, besloot ik het risico niet te nemen en me niet te mengen in het geduw en gewring.
Ik ben op een veilige positie gefinished, en nam genoegen met mijn premies en het feit dat er een Maas~Waaler op het podium stond: Wim werd 2e.
Christiaan finishte één plekje achter mij, en ook Teus wist de wedstrijd moegestreden maar heelhuids tot een einde te brengen.
Tot bij de volgende wedstrijd in Driebergen.
Martin van der Meijden