Ronde van Herwijnen
Zaterdag 28 juni 2008
De dag begon een beetje mistroostig, er viel regelmatig motregen, waardoor de 68 nieuwelingen die aan de start stonden nog op een nat wegdek moesten starten.
Toen de Amateurs B aan de beurt waren was het gestopt met regenen, en het wegdek begon ook al op te drogen. De wind was wel behoorlijk, en op de dijk stond een forse tegenwind, waar het 100 man sterke peloton tegenin moest worstelen.
Al snel zag je renners opgeven, omdat ze het hoge tempo dat ondanks de harde wind werd gereden, niet bij konden benen. Ongeveer halverwege de wedstrijd ontstond er een kopgroep van 7 man die ook twee Maas~Waalers bevatte.
Michel Tolhoek en Wim van Tuyl hadden hun kans gegrepen en zaten als vertegenwoordigers van onze vereniging aan de kop van de wedstrijd. Er werd stevig doorgereden, tot het noodlot toesloeg. Op de dijk zat een renner die in de waaier vlak voor Erik Satter reed, niet op te letten. Hij maakte om onverklaarbare reden en plotselinge slinger naar links waarbij hij het voorwiel van Erik aantikte, die hierdoor samen met een renner van de Delta hard ten val kwam.
Erik tuimelde over de dijk waarbij hij naar wat achteraf bleek, de bovenbuis van zijn nieuwe full carbon frame brak. De Delta renner was minstens zo onfortuinlijk, want hij reed in zijn poging Erik te ontwijken van de dijk af en kwam daarbij hard ten val.
Erik kreeg een ronde vergoeding, en mocht geschaafd en gehavend weer aansluiten in de groep waar hij in gevallen was.
Het peloton was inmiddels gebroken en we zaten in de tweede groep die uit een stuk of 20 renners bestond. Michel Tolhoek moest de strijd in de kopgroep staken, en voegde zich ook bij de tweede groep. Er waren slechts een handvol renners in deze tweede groep die hard wilde of konden rijden, waarvan er ook nog eens twee van Maas~Waal waren, dat bleek niet genoeg om het gaatje van 100 à 200 meter dat de kopgroep had te dichten.
Brian Burggraaf die ondertussen uit het peloton over was gestoken naar de tweede groep vond het welletjes en besloot op de dijk tegen de wind in alleen de oversteek te maken op jacht naar zijn 16e overwinning.
Zijn komst in de kopgroep werd ook gemerkt in de 2e groep omdat de voorsprong van de kopgroep begon te groeien. Er werd stukken erg hard gereden in de achtervolgende groep, maar de snelheid was niet constant en hoog genoeg om de kopgroep terug te halen.
Uit de kopgroep zou dan ook de winnaar komen. In de laatste ronde kreeg ik kramp in mijn linkse bovenbeen waar ik enorm van baalde, omdat ik tot op dat moment superbenen had. Toch wist ik mezelf voor het ingaan van de laatste bocht, de finishstraat in, in een goede positie voor de sprint te manoeuvreren.
Door de stoep kreeg ik zoveel snelheid dat ik onderaan al op kop kwam te zitten. De sprint is vrij lang, en met nog 50 meter te gaan kwamen de mannen achter mij uit mijn wiel en stond ik volledig geparkeerd.
Erik wist nog naar een 8e plaats te spurten, en zelf eindigde ik op een 13e plaats. Brian Burggraaf pakte zijn 16e overwinning en zijn 2e van deze week, op nummer 2 eindigde Hans Voorn de winnaar van 2006, en 3e werd Michael Ruska de winnaar van 2007. Wim finishte als 5e en Michel Tolhoek als 19e.
Uiteindelijk hebben we niet allemaal het resultaat gehaald dat we hadden gehoopt, maar het was toch weer een mooie wielerdag.
Tot bij de volgende wedstrijd in Oud Beijerland.
Martin van der Meijden