Ronde van Zuid-Beijerland

Maandag 16 juni 2008

Ik moest me behoorlijk haasten, want ik werk tot 16.30 uur en de start zou al om 18.15 uur zijn. Natuurlijk staat er een file op de A15, maar ik rij verder in 1 keer naar het parcours in Zuid Beijerland wat op zich al een klein wonder genoemd mag worden.
Ik vind vrij snel een plekje voor mijn auto en de mensen in die straat hebben van hun hele leven nog nooit iemand zo snel een fiets op zien tuigen en een wielertenue aan zien trekken (inclusief benen insmeren).
Snel naar de permanence, die gelukkig pal aan de finishstraat lag en mijn nummer opgehaald. Diverse renners waren zich nog aan het omkleden, en dat geeft altijd weer het positieve gevoel dat je in ieder geval niet de laatste bent die zich bij de meute aansluit. Toen ik de finishstraat inreed stond al een hele kudde renners zenuwachtig voor zich uit te kijken op een meter of 20 voor de start. Ik heb vervolgens maar een plekje tussen hen gezocht, waarvandaan ik de koers zou gaan aanvangen.

Ik dacht goede benen te hebben, maar hoe anders bleek het te zijn toen we eenmaal aan het rijden waren. Ik had het gevoel of ik zojuist het hele CCK afgewerkt had in plaats van 2 dagen geleden. Het gaf me wel moed dat ik zelfs met zere benen nog in staat was binnen 3 ronden een fors gat op een kopgroep van man dicht te rijden.
Hierna was het een spervuur van demarrages, maar niemand kreeg toestemming om zonder een renner van de coureur en de Hoekse renners weg te rijden. Het zijn deze twee verenigingen die in de wedstrijden in de Hoekse Waard de lakens uitdelen. De finishstraat was niet al te breed en op ongeveer 100 meter voor de streep ligt nog een chicane met vlak er na een drempel.
Het peloton bleef lang bij elkaar, maar uiteindelijk bijna aan het einde van de wedstrijd werd er nog een superpremie uitgeloofd. 2 manen waar onder Theo Schlijper wisten in het gekibbel te ontsnappen, en een ronde later was het Olaf Brouwer die alleen het gaatje wist te overbruggen. De 3 kregen steun van de mannen van Olaf Brouwer (de Coureur) die vakkundig het peloton in toom hielden.
De 3 mochten het uit gaan maken wie waar op het podium kwam te staan, en uiteindelijk was het Olaf Brouwer die de andere 2 de baas was. Kees Stuy ging met nog 2 ronden te gaan op kop van het peloton zitten en trok de hele boel nog eens stevig op gang.
Hij kon het helaas alleen niet vol blijven houden tegen het op hol geslagen peloton. De pelotonssprint werd van ver al ingezet, en door het weinig selectieve parcours waren er nog heel veel mannen die voor de prijzen mee wilde doen. Ikzelf had mijn kruit al verschoten, en ik vond het daarom te gevaarlijk om me in het gedrang te mengen. De macht was weg en de concentratie al een stuk minder door vermoeidheid.

Ik had nog een paar envelopjes bemachtigd maar ik wist al dat er deze koers niet veel meer in zou zitten.
Helaas wisten geen van de 3 aanwezige Maas~Waalers in de prijzen te rijden, want ook Michel Tolhoek wist een plek bij de eerste 20 niet te halen. Nog voordat ik de finishstreep gepasseerd was dwaalden mijn gedachten al naar de volgende wedstrijd in Spaarndam. Op de wheelerplanet gaan we er Zondag weer voor, het parcours ligt me wel, en er word lekker hard gereden net als in Brakel op de baan, de ZAC aanstaande woensdag word dus een generale repetitie.

Tot bij de volgende wedstrijd in Spaarndam.

Martin van der Meijden