Ronde van Weesp
Zondag 8 juni 2008
Het was al behoorlijk warm toen we om half twaalf met ons vieren richting Weesp reden.
Onze vaste supportersschare Gea en Tijs gingen gezellig mee in de Bus.
We moesten ons nog behoorlijk haasten, want we waren met een omweg in Weesp gekomen waardoor we behoorlijk laat waren. Christian en Gea zetten de bus weg, en ik ging de nummers ophalen. Terug bij de bus aangekomen mocht er geen minuut meer verloren worden, en om 7 minuten over 1 waren we klaar om over 8 minuten te starten. Snel naar de start en gelukkig waren we toch nog op tijd.
Inrijden doen we tijdens de wedstrijd wel. Het rondje bestaat volledig uit klinkers, met een flink aantal drempels en kuilen in het parcours.
Toch word hier altijd hard gereden, omdat het rondje zich er ook voor leent, lange rechte stukken met slechts 4 bochten die allemaal op hoge snelheid genomen kunnen worden.
Er werd vanaf de start meteen een flink tempo gereden, en de demarrages lieten niet lang op zich wachten. We konden ons goed handhaven in de voorste gelederen van de wedstrijd en zelfs nog eens meesprinten voor een premie. De mannen van de organiserende vereniging probeerde de wedstrijd te controleren en reden met iedere ontsnapping mee, of ze reden de gaatjes dicht. Het was praktisch onmogelijk om weg te komen, we hebben het nog wel een paar keer geprobeerd maar ook wij maakten geen schijn van kans tegen de twee verenigingen die de koers bepaalden.
De mannen uit Utrecht gingen op oorlogspad tegen die uit Amsterdam, en de rest mocht ook meefietsen. Het waren dus de jongens in het geel van Extreme (ik ken de naam van de club niet) of de mannen in het zwart groen rood van WTC de Amstel die de dienst uitmaakten en continue met elkaar in de clinch lagen.
De geluidsinstallatie was van zeer twijfelachtige kwaliteit waardoor het erg moeilijk was om de speaker te horen.
Ik had dus ook geen idee wanneer er een premieronde gereden werd, mede omdat ik ook de bel niet goed hoorde. Ik sprintte dus als de kop sprintte, maar ik viel helaas veelvuldig naast de boot.
De wedstrijd bracht verder niet veel spannende momenten, en het was al snel duidelijk dat een massasprint de winnaar aan zou moeten gaan wijzen. Het straatje voor de finishstraat is behoorlijk smal, en alle mannen die zich hebben gespaard voor de sprint komen daar met gevaar voor eigen en andermans leven naar voren geworsteld. De sprint is niet zo lang en pal tegen de wind in dus er is niet veel mogelijkheid om daar nog plaatsen te winnen.
Ik weet er met de moed der wanhoop nog een 9e plaats uit te slepen, maar meer had ik ook echt niet over. Christian weet nog netjes 17e te worden, zodat we mooi weer allebei in de uitslag staan.
Tot bij de volgende wedstrijd in Numansdorp.
Martin van der Meijden